'Flipping the Bird' is het verhalende beeldverslag, een fotografische film eigenlijk, van een lange en intensieve wandeling in de duinen, waarin de hoofdpersoon opnieuw contact probeert te maken met de natuur. Tijdens deze wandeling wordt ze langzaam verliefd op het landschap, de flora en de fauna en ze denkt dat deze liefde wederzijds is. Er ontstaat een bijzondere, surrealistische, humoristische en confronterende dialoog tussen mens, flora en fauna. Op het hoogtepunt blijkt de wederzijdse liefde een illusie en moet ze een weg kiezen.
NRC newspaper
Gepubliceerd op14 april 2021
Smoor
Week 3 kent het ijzersterke Flipping the Bird, een psychologisch spel met de kijker, een slimme tekst van toneelschrijver Rik van den Bos, uitgesproken met lonkende stem door Julia Akkermans en voorzien van de weelderige natuurfoto’s van Jaap Scheeren. De vrouw spreekt je eerst empathisch toe, verwijt je dan dat je kansen hebt laten lopen – „de poëzie van het ogenblik” hebt ingeruild voor „het proza van de taaie tijd, al een jaar” – om je daarop te vertellen dat je het jezelf niet kwalijk moet nemen en vooruit moet kijken. „Pak mijn hand, kom mee”, fluistert ze.
Ik val er helemaal voor. Het zal de isolatie zijn, maar dit is een jaar om snel verliefd te worden op stemmen. Of, beter gezegd, smoor. Ja, ik raak smoor op de stem van Julia Akkermans.
Wat volgt is een wandeling door het bos aan de hand van een serie foto’s. Een boom kan alleen maar zo goed zijn als het bos om hem heen, zegt de vrouw. „En je vraagt je af wat dat over jou zegt”, „met wie jij een bos bent”.
Die aansporing tot introspectie voltrekt zich in een dwingende cadans van de traag voorbijtrekkende, gedetailleerde beelden en een tikkende soundtrack, met goed gedoseerde erupties. Wonderlijk en knap hoe beeld en geluid op elkaar inwerken, en hoe boomringen een Van Gogh oproepen. Voor dit videowerk wil je wel staand applaudisseren.
Het bijpassende pakje onthult een foto van Scheeren, gedrukt op hout. Een ware traktatie.
